De nieuwe cd 'Back To Black' van Amy Winehouse is tof. Ik zit in een 1960s girlgroup fase en het is altijd leuk om te ontdekken dat er meer mensen zijn die dat hebben. Vooral als ze vervolgens zelf toffe cds gaan uitbrengen waarbij dat duidelijk te horen is en waar ik dan weer jaloers op word dat ik ze zelf niet gemaakt heb.
Amy zingt trouwens niet alleen leuk, ze is ook hilarisch. (Tevens drinkt ze teveel en is ze anorectisch en manisch-depressief, maar dat terzijde.) Een paar maanden geleden was ze te gast in het Britse pop-comedy programma Never Mind The Buzzcocks, alwaar ze lichtelijk aangeschoten ontzettend aandoenlijk zit te wezen. Gelukkig staat de volledige aflevering op YouTube, zodat men zich integraal kan bescheuren.
Deel 1
Deel 2
Deel 3
Deel 4
De manier waarop ze praat alleen al, maakt dat ik haar wil omhelzen en platknuffelen. Ze zegt geen "thanks", maar meer een soort verveeld, plat-Engels "fanks". Zoals de presentator op de Brit Awards zei: "A woman who has one of the best voices on our planet...when she's singing. When she's talking, she sounds like a cab driver."
Ik heb gewoon een zwak voor Amy en haar maffe accent. Hilarisch moment: presentator Simon Amstell suggereert dat het leuk zou zijn als Amy een duet zou opnemen met Katie Melua. Amy's reactie: "I'd ra'er have cat-aids, fank yer." Ik geloof dat ik de aflevering inmiddels al een keer of vier gezien heb, en hij blijft grappig. Per keer dat je 'm ziet valt je weer iets nieuws op.
Natuurlijk is Amy niet de nieuwe Morrissey, maar ze is wel hilarisch. En dat wou ik jullie niet onthouden. In deze tijd van grote muzikale turbulentie (Britney Spears als kale anti-christ, Linkin' Park op Pinkpop) is hilariteit altijd welkom, dacht ik zo.
2 reacties:
'Onder de tafel van het' en 'slap van het' lachen op hetzelfde moment is een slechte combinatie, temeer omdat je er niet onderuit komt. Goed, grappig is het wel :D
Linkin Park op Pinkpop is turbulentie? Pinkpop programmeert al jaren poep.
Een reactie plaatsen